Haflinger ağırlığı ve boyu: tahmin neden midilli ile at arasında yer alır

Minnesota satırları, Haflinger’in boyunu kuşatan karışık ırk ortalamalarıdır. Haflinger ölçümleri değildir.

Boyutu değişmiş bir ırk

University of Kentucky, Haflinger’ların Güney Tirol dağlarında çiftlik atları olarak geliştirildiğini ve üretimin İkinci Dünya Savaşı sırasında daha kısa, daha tıknaz bir yük atına kaydığını söylüyor. Müze, savaştan sonra boyun ve inceliğin geri geldiğini, amacın binme ve koşum için küçük bir at olduğunu ekler. Bir ömür içinde şekil değiştirmiş bir ırk, tek bir yayımlanmış ağırlığa uymaz.

Tahmini 950 librelik bir Haflinger için günlük kuru ot

University of Minnesota, ortalama 51 inç ve 722 libre olan midilliler ile ortalama 60 inç ve 1.133 libre olan stock tipi atları tarttı. 14 hand’lik bir Haflinger 56 inçtir; aralarındaki dokuz inçin beşi kadar, ve doğrusal hesap 722 artı 411’in 5/9’u, yaklaşık 950 libre verir. Ağır kaslı bir at daha fazla gelir, bu yüzden bunu gerçek bir ağırlıkla değiştirin.

Merck, olağan günlük üst sınır olarak canlı ağırlığın yüzde 2 ila 2,5’ini kuru madde, bunun en az yüzde 1,5 ila 2’sinin kaba yemden olmasını verir. Bu rakamlar, kuru otu yüzde 90 kuru madde sayarak, 950 lb üzerinden bizim hesabımızdır.

• Canlı ağırlığın yüzde 1,5’i: 14 lb (6 kg) kuru madde, yaklaşık 16 lb (7 kg) kuru ot
• Canlı ağırlığın yüzde 2’si: 19 lb (9 kg) kuru madde, yaklaşık 21 lb (10 kg) kuru ot
• Canlı ağırlığın yüzde 2,5’i: 24 lb (11 kg) kuru madde, yaklaşık 26 lb (12 kg) kuru ot

Bir Haflinger için mezura ile tartı örneği

At ağırlık hesaplayıcısı, Merck Veterinary Manual’daki yetişkin denklemini kullanır: göğüs çevresinin karesi çarpı vücut uzunluğu, inç olarak, 330’a bölünür. 72 inç göğüs çevresi ve 60 inç vücut uzunluğu 72 x 72 = 5.184, çarpı 60 = 311.040, bölü 330 = yaklaşık 943 lb (428 kg) verir. Bu ölçüler formülün bizim örneğimizdir, gerçek bir at değildir.

Merck, ağırlık mezuralarının midillilerde ve atlarda kullanılabileceğini, düşük tahmin etme eğiliminde olduğunu ve değişimi izlemek için en yararlı olduğunu söyler.

Az yemle doyan at hesabı

Merck, ağır iş atlarını, warmblood’ları, bazı Morgan’ları, Quarter Horse’ları ve çoğu midilliyi daha az yemle kilosunu koruyan az yemle doyan atlar arasında sayar ve metabolik sendromun midillilerde ve adı geçen birkaç ırkta en yaygın olduğunu söyler. Haflinger bunlar arasında değildir ve burada açılan hiçbir kaynak ırkı laminitise bağlamıyor. UC Davis midillilerin laminitis vakalarının diğer gruplardan daha büyük bir kısmını oluşturduğunu söylüyor; bu yüzden kolay kilo alan küçük, sağlam bir at, otlakta ve ödüllerde her midilli kadar dikkat hak eder.

Yaşlı Haflinger’lar ve PPID

UC Davis, hipofiz pars intermedia disfonksiyonunu (PPID), tipik olarak 15 yaşından büyük, nadiren 7 yaşından itibaren atlarda görülen, ırk ya da cinsiyet yatkınlığı olmayan yaşa bağlı bir hastalık olarak tanımlar. Belirtileri arasında uzun, kıvırcık bir tüy, gecikmiş tüy dökümü, sırt kası kaybı ve laminitis bulunur. Bunlardan herhangi birine sahip yaşlı bir Haflinger veteriner ziyareti gerektirir; çünkü hastalık yaşam boyu yönetilir.

Hafif iş için eyer uyumu ve toynaklar

University of Kentucky, ırk için keyif ve doğa binişini, dresajı, koşumu, eventing’i, engel atlamayı ve çiftlik işini sıralar. University of Minnesota, eyerin binicinin ağırlığını yaymak için atın sırtına uyması gerektiğini ve toynakların düzenli kesim gerektirdiğini, büyüdüklerinden daha hızlı aşınıyorlarsa nalbant ya da veteriner tavsiyesiyle nal ya da bot gerekebileceğini söyler.

Vücut kondisyonu

Merck, 9 puanlık Henneke ölçeğinde 4 ile 6 arasında bir puan öneriyor. University of Minnesota’nın midillilerinin ortalaması 6,0, stock tipi atlarının 5,5 idi. Kaburgaları her ay elle yoklayın ve puanı ağırlığın yanına kaydedin.