Gewicht en hoogte van de American Saddlebred: een groot showpaard en zijn hoeven

De standaard beschrijft de ideale Saddlebred, en het gebruikelijke bereik beschrijft paarden in het algemeen.

Twee bereiken van één vereniging

De vereniging geeft een gebruikelijk hoogtebereik en, apart, een gemiddelde in haar rasstandaard, en daarom lezen haar cijfers iets verschillend. De standaard beschrijft het ideale paard ook als goed in het vlees, met goede spiertonus en een glanzende vacht. Ze voegt toe dat een Half American Saddlebred elke grootte kan hebben, dus een halfbloed valt niet onder deze getallen.

Dagelijks hooi voor een American Saddlebred van 1.100 pond

Het rekenwerk gaat uit van 1.100 pond, het midden van het gewichtsbereik van de standaard.

Het beginpunt van Merck voor een gezond volwassen paard is 2 tot 2,5% van het lichaamsgewicht aan droge stof per dag, minstens de helft ruwvoer, en 1,5% voor een obees paard, met de waarschuwing dat ernstige beperking schadelijk kan zijn. Deze cijfers zijn ons rekenwerk vanaf 1.100 lb, waarbij we hooi als 90% droge stof tellen (Merck noemt 88 tot 90%).

• 1,5% van het lichaamsgewicht: 17 lb (7 kg) droge stof, ongeveer 18 lb (8 kg) hooi
• 2% van het lichaamsgewicht: 22 lb (10 kg) droge stof, ongeveer 24 lb (11 kg) hooi
• 2,5% van het lichaamsgewicht: 28 lb (12 kg) droge stof, ongeveer 31 lb (14 kg) hooi

Een voorbeeld met meetlint voor een American Saddlebred

De Paardengewichtcalculator gebruikt de formule voor volwassen paarden uit de Merck Veterinary Manual: borstomvang in het kwadraat maal lichaamslengte, in inches, gedeeld door 330, geeft pond. Een borstomvang van 71 inch en een lichaamslengte van 72 inch geeft 71 x 71 = 5.041, keer 72 = 362.952, gedeeld door 330 = ongeveer 1.100 lb (499 kg). Die maten zijn ons voorbeeld bij de formule, geen echt paard.

Merck merkt op dat de formule het echte gewicht iets te laag schat en dat een weegschaal de enige exacte methode is, dus meet elke keer op dezelfde manier om de trend betrouwbaar te houden.

Metabool risico

Merck noemt Saddlebreds onder de typen waarbij het equine metabool syndroom het vaakst voorkomt, en zegt dat het syndroom het risico op hoefbevangenheid verhoogt en dat insulinegerelateerde hoefbevangenheid ongeveer 90% van de gevallen uitmaakt. Het plan voor een paard met conditiescore 5 van 9 is 2% van het lichaamsgewicht aan ruwvoer, 22 pond bij 1.100 pond, in 4 tot 6 kleine maaltijden of met een slow feeder, en 1,5%, ongeveer 17 pond, voor een obees paard. Het waarschuwt tegen ernstige beperking, dus overleg met je dierenarts voordat je onder 2% gaat.

Showhoeven

De University of Minnesota zegt dat showpaarden vaker bekapt moeten worden dan de 6 tot 8 weken die zij voor de zomer voorstelt, en Merck adviseert 4 tot 8 weken. Een Saddlebred in training houd je beter aan de korte kant van dat bereik, met de data van de hoefsmid ruim voor het showseizoen vastgelegd.

Gangen en de rijbelasting

Alle Saddlebreds lopen stap, draf en galop, en sommige worden getraind voor de vijfgangenklasse, die de slow gait en de rack toevoegt. Geen van beide verandert het rekenwerk voor het gewicht. De University of Minnesota noemt ongeveer 20% van het ideale lichaamsgewicht, ruiter en tuig samen, als comfortabele belasting voor een gemiddeld volwassen licht rijpaard, ongeveer 220 pond bij 1.100 pond.

Lichaamsconditie

Merck adviseert een score van 4 tot 6. De tabel van de University of Georgia zegt dat bij 6 vet begint te worden afgezet langs nek, schoft en schouder. Voel bij een ras met metabool risico die plekken elke maand en schrijf de score naast de schatting met het meetlint.