Hoeveel voer heeft een paard nodig: ruwvoer, graan en water

Ruwvoer eerst: hoeveel hooi

De Merck Veterinary Manual geeft de huidige aanbeveling: paarden moeten dagelijks minstens 1,5 tot 2% van hun lichaamsgewicht aan ruwvoer krijgen, op basis van droge stof. Ruwvoer kan bestaan uit weidegras, hooi, voordroogkuil of vervangers zoals hooiblokken en hooibrokjes. Penn State Extension houdt het op minstens ongeveer 2% van het lichaamsgewicht.

Volgens Merck ligt de gemiddelde maximale dagelijkse opname meestal op 2 tot 2,5% van het lichaamsgewicht. Bij pony’s en gespeende veulens ligt die soms hoger. Droge stof is het voer zonder het water, dus het hooi zoals je het voert weegt iets meer dan deze hoeveelheden. Dit zijn uitgangspunten; je dierenarts of een paardenvoedingsdeskundige kan een hoeveelheid voor jouw paard bepalen.

Omrekenen naar plakken hooi

Je hebt het gewicht van het paard nodig. Een gewichtsmeetlint of weegschaal is beter dan een schatting. Vermenigvuldig het gewicht met 0,015 en 0,02 om een dagelijks bereik in ponden te krijgen. Voor een paard van 1.000 pond is dat 15 tot 20 pond.

Weeg daarna een plak hooi. Penn State Extension wijst erop dat het gewicht van een plak afhangt van hoe strak de baal is geperst: de ene snede kan plakken van 5 pond opleveren en de andere plakken van 7 pond. Daardoor is 5 plakken per dag in het ene geval ongeveer 25 pond en in het andere 35. Ook binnen één baal verschillen de plakken. Voor ons paard van 1.000 pond dat 20 pond krijgt, komt dat neer op ongeveer 4 plakken van 5 pond of ongeveer 3 plakken van 7.

Om hooi te wegen stelt Penn State voor om een afvalbak op een personenweegschaal te zetten en het gewicht van de lege bak af te trekken, of een hooinet aan een bagageweegschaal te hangen.

Water

Merck stelt de gemiddelde minimale dagelijkse waterbehoefte van een volwassen paard dat weinig beweegt bij mild weer op 5 liter per 100 kilogram lichaamsgewicht. Een paard van 500 kilogram (ongeveer 1.100 pond) dat nauwelijks werkt, drinkt doorgaans 21 tot 29 liter per dag, of ongeveer 5,5 tot 7,7 US gallons, bij een gemengd rantsoen van hooi en graan of op de weide. Als het alleen droog hooi eet, kan de wateropname bijna verdubbelen.

Warm weer, zwaar werk, zweten en melkproductie verhogen de behoefte. Merck raadt onbeperkte vrije toegang tot schoon water aan en waarschuwt dat te weinig water de voeropname vermindert en het risico op verstoppingskoliek verhoogt.

Wanneer graan nodig is

Volgens Penn State Extension moet ruwvoer de basis zijn van het rantsoen van elk paard. Krachtvoer zoals graan, voer met melasse en brokken wordt toegevoegd om aan te vullen wat ruwvoer mist. Paarden die werken, groeien, drachtig zijn of melk geven, hebben doorgaans meer energie of eiwit nodig dan hooi of weidegras alleen kan leveren.

Veel paarden die makkelijk op gewicht blijven, hebben geen graan nodig, alleen een vitamine- en mineralensupplement of een balancer. De vuistregel van Penn State is dagelijks ongeveer 2% van het lichaamsgewicht aan totaal voer, waarvan minstens de helft ruwvoer.

Meet graan af op gewicht, niet per schep. Penn State laat zien dat drie soorten voer in dezelfde schep van 3 quart respectievelijk 1 pond 6 ounces, 2 pond 7 ounces en 1 pond 15 ounces wogen. Weeg de inhoud van de schep opnieuw wanneer je van voer wisselt en volg de aanwijzingen op het voeretiket voor het gewicht en de werklast van je paard.

Voer langzaam veranderen

Penn State Extension legt uit dat de micro-organismen in de darmen van een paard zich aanpassen aan wat het eet. Bij een plotselinge verandering krijgen ze daar geen tijd voor. Dat kan koliek of diarree veroorzaken. Het advies is om over een periode van enkele weken op nieuw voer over te stappen.

Hetzelfde geldt voor de overgang van hooi naar de voorjaarsweide, die veel suikers en zetmeel kan bevatten. Die kunnen problemen geven bij paarden die gevoelig zijn voor hoefbevangenheid, insulinedysregulatie of de ziekte van Cushing.

Signalen van te weinig of te veel

Merck adviseert de voerhoeveelheid aan te passen om een lichaamsconditiescore tussen 4 en 6 op de 9-punts Henneke-schaal te behouden. Een score van 7 of hoger duidt op overgewicht en 8 tot 9 op obesitas. Magere paarden verdragen kou en stress slecht en zijn vatbaarder voor infecties. Paarden met obesitas lopen meer risico op hoefbevangenheid, koliek door lipomen, insulineresistentie en gewrichtsbelasting.

Voor een paard dat moet afvallen, adviseert Penn State om hooi te beperken tot ongeveer 1% van het lichaamsgewicht en een balancer te voeren in plaats van graan. Laat bij een mager paard eerst je dierenarts naar een oorzaak zoeken, zoals gebitsproblemen of andere gezondheidsproblemen, en pas het rantsoen langzaam aan.

Bel je dierenarts als een paard afvalt, erg mager is, stopt met eten of koliek of diarree krijgt na een verandering van voer. Volgens Merck lopen uitgemergelde en zeer magere paarden (scores 1 en 2) risico op problemen bij hervoeding. Een uitgehongerd paard heeft daarom begeleiding van een dierenarts nodig voordat de voerhoeveelheid wordt verhoogd.