Hoefverzorging: dagelijkse controles, bekappen en wanneer je de hoefsmid belt

Krab elke hoef elke dag uit

Voorlichtingsdeskundigen adviseren de hoeven dagelijks uit te krabben. Zo kun je problemen opmerken en kneuzingen, steengallen en abcessen helpen voorkomen.

Ga naast het paard staan met je gezicht naar de staart, laat je hand langs het been glijden en til de hoef op. Werk met de hoevenkrabber van hiel naar teen en verwijder al het vuil. Controleer of er stenen vastzitten in de hoef. Zet de hoef voorzichtig neer als je klaar bent.

Kijk en ruik terwijl je de hoef omhooghoudt. Een hete hoef, stinkende zwarte afscheiding rond de straal, een afdruk van een steen, een scheur of een rode plek op de zool is het noteren waard. Door elke dag dezelfde controle te doen, vallen veranderingen op.

Hoe vaak bekappen

Een voorlichtingsartikel van de University of Minnesota stelt dat paarden in de zomer minstens elke zes tot acht weken bekapt of beslagen moeten worden, en zo vaak als nodig. Bij sommige sportpaarden is dat eerder nodig. Hoeven groeien in de winter doorgaans langzamer, waardoor elke zes tot twaalf weken voldoende kan zijn. Het juiste interval hangt af van het paard en de hoefgroei.

Volgens de University of Kentucky groeit een hoef gemiddeld een kwart tot drie achtste inch per maand, zodat een paard in ongeveer een jaar een nieuwe hoef krijgt. De groei is sneller bij jonge paarden en vertraagt met de leeftijd. Ook seizoen, letsel en voeding hebben invloed.

Lang wachten heeft gevolgen. Te lange intervallen tussen het bekappen kunnen leiden tot lange tenen, en de niet-ondersteunde hoefwand scheurt vaak. Lange tenen kunnen ook de hielen doen inzakken en de pezen en het straalbeen belasten.

Rotstraal, scheuren en kneuzingen

Rotstraal geeft stinkende zwarte afscheiding, meestal rond de straal, en hangt samen met natte, vuile omstandigheden. Volgens voorlichtingsbronnen is het niet besmettelijk voor andere paarden en is hygiëne de beste aanpak: maak de hoeven dagelijks schoon en reinig de stal elke dag door natte plekken en mest te verwijderen. Het kan gevoelig weefsel aantasten en kreupelheid veroorzaken. Vraag daarom de hoefsmid of dierenarts om advies als het niet verdwijnt.

Hoefscheuren zijn zichtbare verticale scheuren in de hoefwand. Droge, broze hoeven scheuren gemakkelijker, en wisselingen tussen nat en droog weer verergeren dit. De hoefwand tijdens droog weer vochtig houden en regelmatig bekappen helpen. Sommige scheuren bereiken de gevoelige structuren en kunnen kreupelheid veroorzaken. Een diepe scheur moet door de hoefsmid of dierenarts worden beoordeeld. Het kan negen tot 12 maanden duren voordat een zandscheur is uitgegroeid.

Zoolkneuzingen zijn te zien als rode plekken of stippen op de zool en straal. Ze ontstaan door scherpe voorwerpen of lopen op een stenige ondergrond en veroorzaken zelden kreupelheid, tenzij ze ernstig zijn. Te kort bekapte hoeven raken op elke ondergrond gemakkelijk gekneusd.

Warmte, polsslag en kreupelheid

Een hete hoef met een versterkte polsslag is volgens voorlichtingsdeskundigen een teken van een abces: een infectie van het gevoelige weefsel in de hoef die in wisselende mate kreupelheid veroorzaakt. Een dierenarts of hoefsmid kan de plek met een hoeftang opsporen en openen om het pus te laten afvloeien. De kreupelheid neemt meestal af zodra dit begint.

Hoefbevangenheid is een ontsteking van de gevoelige lamellen in één of meer hoeven, met hevige pijn. In ernstige gevallen kan het hoefbeen kantelen of zakken. Volgens de University of Kentucky is de prognose onzeker en hangt die af van hoe ver de aandoening is gevorderd. Bel bij een vermoeden direct een dierenarts.

Alles wat de hoef binnendringt, is een spoedgeval. Een nageltred is een verwonding door een vreemd voorwerp dat de hoef binnendringt. Het advies is om direct een dierenarts te bellen. Een hoefnagel die bij het beslaan in de gevoelige structuren wordt geslagen, wat vernageling wordt genoemd, veroorzaakt meestal kreupelheid. Een tetanusbooster kan nodig zijn.

Hoefsmid of dierenarts?

Allebei. Voorlichtingsbronnen benadrukken een goede samenwerking met een hoefsmid en een dierenarts, omdat hoefproblemen en hoefgroei bij de meeste paarden verschillen.

• Hoefsmid: regelmatig bekappen of beslaan, hoefbalans, lange tenen, uitwaaierende hoefwanden, kleine scheuren, beslag voor grip in de winter.
• Dierenarts: kreupelheid, warmte en een sterke pulsatie, hoefbevangenheid, een abces, een vreemd voorwerp of nagel in de hoef, diepe scheuren of rotstraal die niet verdwijnt.
• Vraag de hoefsmid om de balans en de zool te controleren. Na goed bekappen is de hoef vlak, geeft de zool mee onder duimdruk en is het paard niet kreupel.

Winter, weer en voeding

Sneeuw kan zich onder de zool ophopen en kneuzingen of onbalans veroorzaken. Op ijs zijn gewone hoefijzers glad. Voor paarden die normaal zonder ijzers lopen, adviseren voorlichtingsbronnen om ook in de winter geen ijzers te gebruiken, omdat paarden zonder ijzers meestal minder uitglijden. Paarden die gevoelig zijn voor zoolkneuzingen kunnen wel ijzers nodig hebben.

Goed hooi, de juiste vitaminen en sporenelementen en altijd vers water ondersteunen de hoef. Het verbeteren van slechte voeding verbetert de hoef geleidelijk. Onze voedingsgids gaat in op rantsoenen. Ons advies is om je dierenarts te raadplegen voordat je een hoefsupplement toevoegt.