Een mager paard helpen aankomen, stap voor stap

Stap 1: zoek uit waarom het paard mager is

Volgens de Merck Veterinary Manual is het belangrijk te begrijpen waarom een paard ondergewicht heeft. Genoemde voorbeelden zijn onjuiste kennis van voerpraktijken, gebitsproblemen of andere gezondheidsproblemen, en pijn. Een supplement geven aan een paard met een pijnlijk gebit lost het gebitsprobleem niet op.

Volgens de pagina's van Merck voor paardeneigenaren zijn gebitsproblemen, zoals gebroken of onregelmatige tanden, veelvoorkomende oorzaken van verminderde eetlust, gewichtsverlies of een algemene achteruitgang in conditie. Signalen zijn langzaam of moeizaam eten, stoppen tijdens het kauwen en kwijlen. Ook staat er dat een zware wormbesmetting gewichtsverlies kan veroorzaken. Larvale cyathostominose is een syndroom met plotseling gewichtsverlies, vaak met ernstige diarree, dat in gematigde gebieden voorkomt aan het einde van de winter en in het voorjaar, vooral bij paarden jonger dan 5 jaar (Merck voegt toe dat het in de Verenigde Staten niet vaak voorkomt). Vraag je dierenarts het gebit te controleren, een mestonderzoek met eitelling uit te voeren en te zoeken naar pijn of ziekte. Onze gidsen over gebitsverzorging en ontwormen bij paarden behandelen die controles.

Stap 2: beoordeel de lichaamsconditie en weeg het paard

Volgens Merck moeten de voerhoeveelheden worden aangepast om een lichaamsconditiescore van 4 tot 6 te behouden op de 9-puntsschaal van Henneke (Henneke en collega's, Equine Veterinary Journal, 1983). Daarbij is 6 de bovengrens van een aanvaardbare conditie en geldt 7 of hoger als overgewicht. Uitgemergelde en zeer magere paarden verdragen stress en kou minder goed en zijn vatbaarder voor infecties.

Weeg het paard om een beginwaarde vast te leggen. Volgens Merck onderschatten gewichtsmeetlinten het gewicht meestal en zijn ze het minst nauwkeurige hulpmiddel, maar zijn ze wel nuttig om veranderingen te volgen. Een formule op basis van borstomvang en lengte geeft een nauwkeurigere schatting. Onze gids over het wegen van een paard zonder weegschaal laat zien hoe dat werkt. Gebruik elke keer dezelfde methode en noteer de score en het gewicht op dezelfde dag.

Stap 3: eerst ruwvoer, dan vet en bietenpulp

Merck adviseert voor gewichtstoename bij een gezond paard ruwvoer van betere kwaliteit, langzaam toevoegen van vetrijk krachtvoer, toevoegen van olie (ideaal voor paarden met ondergewicht en stofwisselingsproblemen die een dieet met weinig NSC nodig hebben) en minder inspanning om het paard energie te laten sparen. In koude klimaten worden een schone, droge schuilplek, ruwvoer en een deken toegevoegd. Merck rekent hooiblokjes, hooipellets en bietenpulp tot de ruwvoervervangers. Die kunnen dus vezels toevoegen als het paard niet genoeg hooi kan eten. Paarden hebben in het algemeen dagelijks minstens 1,5 tot 2% van hun lichaamsgewicht aan ruwvoer nodig, op basis van droge stof.

Wat vet betreft beschrijft de voerbeheergids van Extension.org voer met toegevoegd vet als energierijker en zetmeelarmer. Daardoor is het veiliger dan dezelfde hoeveelheid energie uit meer graan halen. Voor paarden met stofwisselingsproblemen moet je dierenarts het voer kiezen. Onze eigen suggestie over supplementen: we vonden geen primaire bron die een specifiek supplement voor gewichtstoename onderbouwt. Vraag je dierenarts dus welk supplement, als er al een nodig is, bij het paard past.

Stap 4: verander langzaam

Volgens Merck kan bij een over het algemeen gezond paard zonder onderliggende gezondheidsproblemen een langzame verhoging van de calorie-inname met ongeveer 15 tot 25% tot gewichtstoename leiden gedurende minstens 30 tot 90 dagen. Op basis van de ervaring van de auteur wordt dit een redelijk uitgangspunt genoemd. Als algemeen doel voor een dieet voor gewichtstoename wordt 2 tot 2,5% van het lichaamsgewicht aan droge stof gesteld, met ruwvoer en krachtvoer samen. Voor een paard van 1.000 pond is dat volgens onze berekening 20 tot 25 pond per dag.

Volgens de voerbeheergids van Extension.org moet je de hoeveelheid of vorm van het rantsoen geleidelijk veranderen, over meerdere dagen tot weken. Als voorbeeld wordt de hoeveelheid graan elke twee tot drie dagen met een half pond verhoogd, totdat de energiebalans is bereikt. Volgens Merck kan een gewichtstoename van 50 pond 30 tot 90 dagen duren. Dat komt volgens onze berekening neer op ongeveer 4 tot 12 pond per week, dus een langzaam begin is normaal.

Stap 5: weeg elke één tot twee weken en houd gegevens bij

Volgens Merck moet je tijdens het aankomen het lichaamsgewicht elke 1 tot 2 weken controleren en het dieet daarop aanpassen. Houd een logboek bij met de datum, het gewicht, de score, de voerhoeveelheden en eventuele veranderingen in het gebit, ontworming of werk. Als het gewicht na enkele weken niet meer stijgt, bel dan je dierenarts in plaats van op goed geluk meer voer te geven.

Let op bij hervoeden: als een paard zeer mager is

Voor een uitgehongerd paard ligt het anders. Volgens Merck vereisen protocollen voor het hervoeden van uitgehongerde paarden toezicht door een dierenarts en strikt voedingsbeheer. Voer mag niet te snel worden geïntroduceerd, omdat dit een mogelijk dodelijk refeedingsyndroom kan veroorzaken. Het overzicht voor professionals begint met het herstellen van de vochtbalans, gevolgd door bladrijk hooi van goede kwaliteit of luzerne. Ongeveer 75% van de energiebehoefte voor onderhoud wordt verdeeld over minstens zes kleine maaltijden tijdens de eerste 3 dagen, en daarna heel geleidelijk verhoogd tot 125%. Dat is de taak van de dierenarts; neem dit niet zelf over voor een paard thuis.

Bel je dierenarts of een paardenkliniek bij plotseling gewichtsverlies, diarree, tekenen van koliek of een paard dat voer weigert. Onze eigen suggestie: wacht niet een plan van 30 tot 90 dagen af als het paard bij aanvang al zeer mager is, want een dierenarts moet de voeding begeleiden.