Öfke üzerine Kutsal Kitap ayetleri ve onunla ne yapılacağı

Öfkeli, ama günah işlemeden

Pavlus, Efes’teki Hristiyanlara birlikte nasıl yaşanacağını yazıyor. Öfkelenin ama günah işlemeyin bir alıntıdır ve öfkenin geleceğini kabul eder. Önemli olan onunla ne yaptığınızdır. Güneşin gazabınız üzerine batmaması ve İblis’e yer vermemeniz gerektiğini ekler. Metin nasıl olacağını söylemez, ama sürdürülen öfkeyi zarara açılan bir kapı olarak ele alır.

Uygulamada bu, Tanrı’ya neye öfkelendiğinizi sade sözlerle söylemekle başlayabilir. Mezmurlar, ne kadar öfkeli ya da kırgın olduklarını tam olarak söyleyen insanlarla doludur. Dua etmek için sakinmiş gibi davranmanız gerekmez.

Öfkede yavaş

Yakup müminlere yazar: duymakta çabuk, konuşmakta yavaş ve öfkelenmekte yavaş olun; çünkü insanın öfkesi Tanrı’nın doğruluğunu üretmez. Özdeyişler 14:29, öfkede yavaş olan kişinin büyük anlayışa sahip olduğunu, çabuk parlayan huyun ise aptallığı sergilediğini söyler. Vaiz 7:9, öfkelenmek için ruhunuzda aceleci olmamanızı söyler. Üçü de hıza işaret eder. Kutsal Kitap’ın kaygısı öfke hissetmenizden çok onun ne kadar hızlı ele geçirdiğidir.

Bir duraklama, üçüne de pratik bir yanıttır. On saniyelik sessizlik, bir yürüyüş ya da kısa bir dua seçimi size geri verir. Renounce’taki SOS ekranı dürtüler için aynı şekilde çalışır; duygu ile bir sonraki dokunuş arasına bir durdurma ekranı, bir nefes ve bir dua koyar.

Sözler ve özdenetim

Özdeyişler 15:1, yumuşak bir yanıtın gazabı çevirdiğini, sert bir sözün öfkeyi kışkırttığını söyler. Özdeyişler 29:11, aptalın bütün öfkesini boşalttığını, bilgenin ise kendini denetim altına aldığını söyler. Mezmur 37:8, okuyucuya öfkeyi bırakmasını ve gazaptan vazgeçmesini, endişelenmemesini söyler; çünkü bu yalnızca kötülüğe yol açar. Mezmur 37, işi yanına kâr kalıyor gibi görünen insanlara imrenmemekle ilgili bir şiirdir ve endişelenmeyi bırakma öğüdü bu çerçevenin içinde durur.

Özdeyiş boşaltmayı özdenetimle karşı karşıya koyar. Tanrı’ya her şeyi söylemek bir şeydir. Hepsini yakınınızdaki insanların üzerine boşaltmak başkadır. Duygunun tamamını duaya getirin ve insanlar için sözlerinizi seçin.

Onu bırakmak ve adaleti Tanrı’ya bırakmak

Koloseliler 3:8, müminlere öfkeyi, gazabı, kötü niyeti, iftirayı ve utanç verici sözleri bırakmalarını söyler. Efesliler 4:31-32 listeyi yineler ve onun yerine geçecek olanı verir: birbirinize karşı nazik ve yumuşak yürekli olun, Tanrı’nın Mesih’te sizi bağışladığı gibi birbirinizi bağışlayın. Pavlus Romalılar 12’de müminlere öç almamalarını, Tanrı’nın gazabına yer vermelerini ve kötülüğü iyilikle yenmelerini söyler. Öfkeyi bırakmak, yanlış bir şey yapılmadığını söylemez. Yargılamayı Tanrı’ya devreder, böylece onu kendiniz taşımayı bırakırsınız.

Uzun süre taşınan öfke insanları yorar ve yorulan insanlar rahatlama arar. Zor bir gün şehvete doğru bir çekimle bitiyorsa, bu SOS için, bir dua için ve bir dosta mesaj atmak için iyi bir andır.

• Başka bir şey yapmadan önce duyguyu Tanrı’ya tek bir cümleyle adlandırın.
• Öfkeniz yaşamınızdaki güvenli olmayan ya da istismarcı bir şeyle ilgiliyse, güvendiğiniz birine söyleyin ve yardım alın. Bu ayetler tehlikede kalmanızı istemez.
• Öfkeniz sizi birine zarar vermeye yönelttiyse ya da bundan korkuyorsanız, yakında bir danışmana ya da doktora söyleyin. Yardım mevcuttur ve onu istemek güçlü bir adımdır. Amerika Birleşik Devletleri’nde 988’i her saat arayabilir veya mesaj gönderebilirsiniz.

Öfke için bir dua

Rab, neye öfkelendiğimi biliyorsun. Onu başkasına getirmeden önce sana getiriyorum. Beni konuşmakta yavaş, öfkelenmekte yavaş kıl. Onu bana ya da bir başkasına zarar veren bir şeye dönüştürmemi önle. Seni bağışladığın gibi bağışlamayı ve benim olmayanı sana bırakmayı öğret. Amin.